Długość okresu wypowiedzenia jest określona w przepisach. Niekiedy strony w umowie o pracę porozumiewają się, że ten okres będzie się różnił od ustawowego. Jest to dopuszczalne.

Po dokonaniu wypowiedzenia, strony mogą się porozumieć i ustalić, że umowa rozwiąże się wcześniej. (art. 36 § 6 KP). Strony mają swobodę przy ustaleniu, o ile skrócą okres wypowiedzenia. Takie uzgodnienie nie powoduje zmiany trybu rozwiązania umowy. Umowa w dalszym ciągu rozwiąże się za wypowiedzeniem, a nie za porozumieniem stron.

Okres wypowiedzenia może również zostać skrócony jednostronnie przez pracodawcę, czyli bez zgody pracownika (art. 36¹ KP). Z takiego uprawnienia może skorzystać pracodawca, jeżeli rozwiązanie umowy następuje z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy albo z innych przyczyn niedotyczących pracowników, np. likwidacji stanowiska pracy. Takie skrócenie jest możliwe jedynie w momencie wręczania wypowiedzenia przez pracodawcę.  Nie można go zastosować później.

Pracodawca może jednostronnie skrócić jedynie 3-miesięczne okresy wypowiedzenia i to maksymalnie do 1 miesiąca. Za skrócony okres należy się pracownikowi odszkodowanie. Okres ten wlicza się też pracownikowi pozostającemu bez pracy do okresu zatrudnienia.

Informację o skróceniu okresu wypowiedzenia w trybie art. 36¹ KP zamieszcza się w świadectwie pracy.

Więcej artykułów o prawie HR w newsletterze – PRO HR Sierpień 2026